Retoriek, opruiming en 'n bier in die vooruitsig

2012-01-03 18h45

Dis effektief die voorlaaste dag van ons reis. Ons behoort teen more etenstyd op St Maarten te wees. Dis nou middagete. Ons het vandag heel voorspoedig geseil en het so 7 knope gehandhaaf. Vanaand was ons laaste aandete aan boord. Van more af eet ons aan wal. Hamburgers en so aan.

Ek het sleg geslaap deur die nag. Deels oor die opgewondenheid oor die einde van die reis en deels oor Carol se vraag. Wat maak jy in 'n shack?

Eerste bier op St Maarten

Die vraag is belaai met onkunde, beide oor woordeskat en taalgebruik en ook oor hoe so 'n gehuggie nou lyk. Op Tobago is dit 'n eenvoudige betonstruktuur met 'n geriffelde sinkplaat-dak. In Suid Afrika sal dit as 'n hop-huis bekend staan, maar dis nie 'n huis nie. Hierdie gebou op Tobago staan aan die strand se kant van die kuspad en huisves die wassery en die internet-kafee. Maar probeer dit vir 'n eng Suid Afrikaner verduidelik. Dis 'n moedelose taak. En dan: “Wat maak jy daar?” 'n Vraag vol beskuldiging. Meer as 'n vraag. Retoriek miskien?

'n Wrang en wrede terugkeer na die sogenaamde beskawing. Ek verstaan nou hoe beide Joshua Slocum en Gilbert Goor gevoel het na hulle onderskeie alleenvaarte om die wereld. 'n Raps meer as 'n eeu uitmekaar. Slocum in 1895 en Goor in 2003. Die tegnologieë het werelde verskil, maar die ervarings was soortgelyk. Slocum moes aan Paul Kruger en sy mense verduidelik dat die aarde rond is, nie plat nie. 'n Waardering van die persoonlike vryheid tydens die reis, dan, in Gilbert Goor se woorde, die tronkdeur wat agter jou toeklap. Ek begin dit reeds te voel aan my gemoed en die 'n reis was maar net ses weke.

Ons aandete aan boord was hoenderkerrie met olielensies (dal) en klappermelk. Dis 'n verruklike dis en heel vullend met die olielensies wat fynkook. Jy week 'n koppie olielensies in kookwater en voeg dit by die kerrie en laat dit prut. Ek het dit bedien met gewone rys.

Nog  eerste bier

Ons het vandag al die oorskietkos weggegooi. Dis nou die bietjies wat telkens oorbly in die verpakking, soos pasta en so aan. Ons het ook die wok weggegooi. Dis half hartseer, want ons het lekker kos uit hom geëet. Renier het ook die sout- en pepermeulens oorboord gegooi. Hulle het 'n hengse steurende geraaas in die kas gemaak soos hulle rondrol.

More is die groot opruimdag, want by St Maarten kry ons die boot se uitrusting. Opblaasboot, buiteboord-enjin, kajakke, breekgoed, messegoed, kombuistoerusting en ook die linne en komberse vir die boot. Klaarblyklik 'n hengse klomp goed. Dan ook moet die boot silwerskoon gemaak en blink gepoets word vir die aflewering by Tortola. Dit klink woes, maar ek vermoed dis makliker as om 'n helikopter te oorhandig. Ons het nou vir ses weke geleef op toegeplakte tafels en werkoppervlaktes en toegedraaide stoffering. More kom dit alles af, dan is dit so 'n bietjie sleurwerk. Deel van die ervaring en min te betale vir die ervaring op die reis.


Mens kan agterkom dis die einde van reis. My joernaalinskrywings word korter soos die afwagting groter word. Die werk om die boot te seil is egter nog lank nie verby nie. Ons kom al meer ander skeepsverkeer teë hoe nader ons aan St Maarten kom. Groot “cruise liners,” vakansieskepe met duisende mense aan boord. Gelukkig is hulle ook nogal paraat met hulle seemanskap en hou ver van ons verby. Dis die kleiner vragskepe en vissersbote wat 'n gevaar inhou vir die seiljagvaarder. Van hulle hou nie behoorlike brug-wagdienste by nie, of steur hulle gewoon nie aan jou nie. Antwoord nie eers die radio nie. 

So, dit is dan die paraatheidsvereiste van die oomblik. Koes vir onverskillige skeepvaart.


Ek het maar opgehou met die sekstant-navigasie. Met die groot opruimingswerk is dit ieder geval ietwat in die pad. En more is ons in elk geval tussen sigbare eilande waar ons kusnavigasie-tegnieke gebruik eerder as die sekstant. Ek het darem 'n foto geneem van een van die meer akkurate plotte wat ek gemaak het. Dis bestem vir 'n spogtery op my Facebook-muur. Ek vermoed dit sal 'n paar koppe laat draai onder die ingeligtes.

Ek sien ook uit na 'n ordentlike stortbad en 'n behoorlike haarkapper-besoek. Skeer my baard en maak my hare weer mooi kort en netjies. En dan, nie die minste nie, 'n gesprek met Carol. Dit sal noodwendig deur Google chat moet wees want die Skype op my rekenaar werk nie. Ek sal moet uitvind hoe om sulke goed self reg te maak want ek is nie altyd meer naby Ewald om sy hulp te kry nie.
Verder sal ek hopelik 'n idee kan kry van wanneer die volgende yachtmaster-kursus begin. Dan kan ek die res van my lewe begin agtermekaar kry.



Authored by Johan Zietsman
Last updated on 2012-12-12

Noue ontkoming

 2012-01-02 03h30

Dis nou my tweede wagbeurt vir die nag. Die see is nou meer ongunstig as vroeër. Vroeër, so tot voor tienuur, was die weer mooi, die wind bestendig. Nou is ons om die eiland Grenada, maar die see is half ontstuimig.Ons kan nie juis vinnig vaar nie, want dan stamp die boot oor die kort deinings.

Ons het amper 'n noue ontkoming gehad met 'n vragskip wat nie vir ons uitgedraai het nie. Hy sou ons waarskynlik onder die see in gery het en nie eers stop nie. Ons het hom vir 'n lang tyd dopgehou en moes toe inderhaas'n enjin aan die gang kry om gou weg te draai uit sy pad uit. 'n Ongemaklike ervaring, wat nogmaals die veiligheid ter see beklemtoon. Ek is bly dit het toe goed afgeloop. Hierdie seetoestande maak almal 'n ekstra bietjie moeg, en dan nog die vinnige dink en die adrenalien om jou oor die rand van uitputting te dryf.
Ons het ook squalls vanoggend, net om die lewe effens interessanter te maak. Ek het nou vir oor 'n uur lankmet 'n hemp en 'n reënjas aan gesit op die brug, net as gevolg van die weer. So pas het ek dit uitgetrek want nou begin ek erg warm kry hier in die salon.

Ek is so besig op hierdie skof, ek kry nie eers kans om 'n koppie tee te maak nie. Ek hoop van harte dat die weer sal verbeter, want nou is dit nie juis aangenaam nie.


Authored by Johan Zietsman
Last updated on 2012-12-12

Nuwejaar op Tobago

 2012-01-01 18h15



Nuwejaar. Tobago. Dit was toe 'n heel aangename interlude. Ons het reeds vroegoggend aangekom in Charlotteville, 'n dorpie aan die noord oostelike punt van die eiland. Die dorpie is geleë in die arms van 'n kom in die rante, met 'n noordelike aansig op die see. Die kom vorm 'n mooi baai waar ons veilig kon anker buite die oostewind se bereik. Diue laagdrukstelsel het ook reën en wolke gebring, toe is dit aangenaam warm. Ons het sommer 'n swem gevat so vroegoggend en al. Drikus en Renier het oorgeswem na 'n ander boot toe om 'n geleentheid te bedel tot by die kaai. Die dorp se amptelike ure is so van tienuur soggens tot vyfuur in die middag. Maar niemand beweeg juis rond voor elfuur nie. Ons het so teen nege-dertig ons geleentheid gekry land toe, nadat ons sommer twee biere gdrink het in die aanloop na ontbyt.
Die dorp is maar klein, maar daar is selfone op die eiland, 'n outoteller om plaaslike geld te trek en les bes, die dorp het 'n krieketveld kompleet met ligte. Die krieketveld werk sommer ook as 'n sokkerveld. Die immigrasie en doeane is sommer in een gebou, twee kantore oorkant mekaar. Die mense is vriendelik en werk teen eiland-tempo. Dis bietjie soos eiland-tyd. Lekker rustig, niks om oor te haas nie en baie tydsaam. Selfs die voëls vlieg stadig.
'n Uur of wat later is die in- en uitklaar afgehandel en ons kan loop soek na ontbyt. Ontbyt begin met 'n plaaslike bier, Carib Lager. Koud soos dit hoort en 5.2% alkohol. Dit hou die hitte weg.
Later soek ons toe rond vir 'n internet-kafee. Dis toe inderdaad 'n kafee, so shack vol muskiete. Dit is in 'n hoekie van die wassery. TT$10 vir 'n halfuur. TT$1=R1.30. Trinidad & Tobago Dollar. Die geldeenheid is bestendig TT$6= US$1. Die internet-kafeehet 'n spul muskiete. Tien meter van die see af, bid jou aan. Ek kry darem 'n paar e-posse uit om vir Carol te laat weet ons leef nog.
Toe is ons eers weer dors en drink nog 'n bier by 'n straatkroegie. Dis 'n sinkdak-afdak aan 'n betongebou van so 3m by 4m. Maar die bier is koud. Terug op die boot vang ons weer 'n vinnige afkoel swem en daarna 'n middagslapie voor die aand se feestelikhede. Telkens moet ons maar reël vir 'n geleentheid boot toe of kaai toe. Ons het mos nie 'n tender nie.
Die aand sit ons toe lekker en gesels met ander jotties (yachties, ek het nie 'n goeie Afrikaanse term hier nie) en PB's, drink nog 'n paar biere en eet 'n wegneem-ete. Vis, hoender of bok met skyfies. Nie te duur nie en heel vullend. Maar dis nog te min na karige roereiers met tamatie, klein repie spek en tuisgebakte bruinbrood, kompleet met die twee biere en 'n glas lemoensap.
Ons het maar ons bier klaar gedrink en is toe terug boot toe, bier na die kop. Nodeloos om te sê, ons het soos klippe geslaap. Maar interessant genoeg, ons al drie was op op verskillende tye. Die mag van die gewoonte na ses weke op die see. Ek glo dat die laaste dag of wat ook erg uitputtend was, vir al drie van ons, so met die gebokspringery van die boot en al.
Dis nogal met 'n tikkie nostalgie in die gemoed waarmee ek afskeid geneem het van Charlotteville., Tobago. Dis derde wereld, maar dinge werk en jy kan lekker ontspan. Die plaaslike taal is engels, mon, Karibiese engels. Ek is seker daar is voodoo be-oefenaars ook. Maar mens kry vrede in jou gemoed in die plek.
Ons het so tienuur vertrek en het maar steeds 'n rowwe see teëgekom, so twee tot drie meter deining met 'n wind van 20 knope. Renier het toe maar die roete herbeplan en nou vaar ons onder (suid) om die eiland Grenada.
Daarna sal ons noord draai in die Karibiese see en hoop om 'n platter see te kry vir die twee en 'n halwe dae se seil na St Maarten.
Op die oomblik kan ek al die ligte op die eiland uitmaak deur die verkyker. Die maan is so half en is tans reg bo ons. Dit maak vir 'n heel romantiese effek, so tussen ons babelaas deur. Ons sal seker teen more weer in ons roetine wees en uitgedroog.
Die alkohol vang mens gewldig vinnig as jy uitgedroog is. Dit smaak my my liggaam verloor sy weerstand. 'n Mens sal maar versigtig moet wees tuis. Ons het basies nog twee etes aan boord oor vir die reis, dan is ons terug in marinas met stortgeriewe en restaurante.
Dis nog iets om na uit te sien. Maar nou eers mooi navigeer tussen die eilande, die skeepsverkeer en die vlak see. My navigasievermoë is nou goed ge-olie en aan die gang. Goed op dreef, sou ek reken. Die sekstant navigasie is amper nou oor, aangesien ons van nou afwaarskynlik redelik baie land sal sien. Miskien nog so twee dae se lesings bly oor. Daarna is dit kusnavigasie en pilotage tussen eilande deur.

Authored by Johan Zietsman
Last updated on 2012-12-12