When you would kill for something to eat other than beer snacks: Wrap lunch

Sailing will make you very thirsty, mostly because of the weather that you are enduring. Windy conditions will dry you out faster. And of course, the effect of the sun. Sitting on a boat makes it worse, as you cannot escape the elements. Not really. So you eat snacks and drink beer and water. But you stay hungry.

Combine this with the efforts and work required to keep the boat sailing and you end up being relatively tired and really hungry. Nobody really wants to cook, but everybody agrees there need to be something more than the snacks.

This is fast food, but not in a derogatory sense. A variation on the pasta lunch. No cooking or boiling of water required, which makes it a cinch. Only some rudimentary preparation required.

If you are industrious, you can make the filling at home and stash it in a seal-able plastic container. This will keep for the day and the flavours will develop.

Take some rosa-, cherry- or chopped normal tomatoes. The smaller ones I just cut in half. Squash them with your fingers if you want to. A cupful of this. Add a cupful of chopped cabbage and a small chilli, pips removed and chopped. Add half a carrot, sliced thinly, julienne'd if you will, and an onion, chopped. The filling needs something crunchy as well as something a bit piquant. Sweet bell peppers will also help. Half a cup of bean sprouts or other sprouts. Mix thoroughly and add a blob of mayonnaise.

Get some spicy sausages, three or four will do the trick. Five if you are hungry. Slice them up into thin wheels. Add to the mix.

Done with the filling before the next tack!

For the wrap I used store bought rotis, a flat bread made with yeast. My readers in parts of the world other than Cape Town may find a normal pancake size tortilla wrap more readily available. It does not really matter. For a day sail, the easiest wraps are those that you get from your nearest food shop or supermarket.

Ladle a liberal dessert spoonful of the filling into the wrap, then fold the wrap around the filling leaving one side open. Wrap this lot in a paper napkin and you have your very fast lunch.

This lot will make about five portions, so you will need at least five wraps. Scale to your heart's content. And experiment with the ingredients, the variations are endless.

Voila! Lunch! And hardly any dishwashing required.

Bon appetit.

Lunch guest

Authored by Johan Zietsman

Last updated on 2013-02-26

This blog post compiled for the GBYC newsletter.

Korma Curry, Boat Style

 

I have often thought about the difference between what I do versus your standard urban food blogger, cooking in his or her five star kitchen. Complete with all the electricity and associated equipment. I have also thought at length about what I call in Afrikaans “afskeepkos”. Food made in negligence. I have gone so far as to post (or is it “pose”?) the question on my FaceBook wall, with some reaction.

The answer is not easy to find, as the term “afskeepkos” is a neologism, even in Afrikaans.

The proper answer needs to be researched and pondered, if you will.

The gist lies in the application of the mind in preparing food. Whatever food it is. Leftovers may look and taste like, well, leftovers. Or you can apply your mind and use those same leftovers in an altogether new dish.

Or you can use some of the stuff that you munch on before dinner as part of the dinner dish ingredients.

We are not here to discuss the vagaries of language and application of the mind, we need to cook up something simple for dinner on board. Using two pots and one burner. Perhaps this one will go down in history as having applied the mind.

Chicken Korma is one of the more well-known dishes in India. It is made with onions and cashews, along with the requisite spices. And it is extremely simple to make. If this dish takes more than fifteen minutes in preparation, you are doing something wrong.

The nominal recipe is to use the ingredients in the list below. There are a myriad variations and even my own version differs between batches. But they all taste exquisite.

This one is normally made in the kitchen at home, where you have access to a stick blender or equivalent. Aboard a small yacht there is none of that, hence this adaptation.

Ingredients

For the chicken

500 g (1 lb) de-boned chicken.
3 medium sized onions. More is better for this dish.
½ cup whole cashew nuts. Or one whole cup, but then the dish becomes very rich.
1 clove fresh garlic
1 fresh hot chilli
½ teaspoon coriander seeds
½ teaspoon fenugreek seeds
5 black peppercorns
1 cardamom pod, shedded
1½ teaspoon medium masala powder
½ teaspoon turmeric powder
½ teaspoon mustard seeds
Small stick cinnamon bark
1/4 teaspoon aniseed seeds.

Or combination of the above. The chillies, garlic, onions and cashews are not negotiable.

1 teaspoon green masala paste (recipe here)
1 teaspoon garum masala
bunch of fresh coriander leaves, chopped
spritz of fresh chives, chopped
some salt to taste
2 tablespoons butter

For the rotis

½ cup white or brown bread flour. I used brown bread flour
½ inch slice of a brick of butter
pinch of salt
¾ cup lukewarm water

Process

For the Chicken Korma

Fry the cashews in a dry pan until they are nice and brown. It works better if you have a cast iron saucepan or pot, because the pot heats the food from the side as well. The heat retention also helps with the rest period at the end. I used my 20cm Le Creuset saucepan for this.

Take them out and crush them as fine as you can get it. I used a coffee mug and the back ends of my kitchen knives. Keep the crushed cashews to one side. Add a dollop of butter to the pan and fry the dried whole spices until the flavour comes out. I use my mortar and pestle to grind the whole spices a little before frying them.

Add the grated onions and fry until they are nice and translucent, beginning to turn brown. This may be difficult as the onions will be very watery because you grated them. Add the chopped fresh chilli and and garlic and fry for another two minutes, then add the dry powder spices. I crushed the cashews while frying the onions to save time by multiplexing. Fry for another minute, then take it off the heat. Add the crushed cashews and a little water to make a batter-like sauce. Then put it back on the heat and bring to the boil.

In the home version you chop the onions coarsely, then fry them until they are brown. The spices are added as above. When everything is ready, the fried whole cashews are added back to the mix and blitzed with a stick blender to make the sauce, adding water as required.

The sauce can be quite thick, leading to burning if careless, so watch it. Add a little water if you get worried.

Now add the chicken. I cut the chicken into thickish slices, as opposed to cubes. They cook faster if they are thinner. Cook slowly until the chicken is tender. Add salt as required. Make sure you don't use too much water. The dish needs to be almost just runny when done. If it is too watery it becomes a mess to eat and most of the flavourful parts get left in your plate. When the dish is nicely done, add the garum masala, the chopped coriander (dhania), and the chopped chives. Put the lid on and set this lot aside to rest.

For the Rotis

This was one of my more successful experiments. The internet is a wonderful place if you understand that different folks have different names for the same stuff. Like rotis. Some call them flat breads, others call similar bread tortillas, even though they may not be made from corn flour.

Whatever the case, I used an idea from a recipe for tortillas. You rub the butter into the flour and add the salt to the warm water. Then add the water little by little to the flour making a very soft dough. This dough will be nice and elastic for only a short time, so work diligently. Knead the dough for five minutes until it becomes satiny. Then roll it into a long sausage about two inches thick (50mm). Cut this into 50mm sections to make small balls.

Roll each ball out into a small disk about 4mm thick. Bake in a dry pan on medium heat until it starts to puff, then turn over. You will know that it is done when it starts to burn in spots. You get a production line going, baking one at a time and rolling the next one while you wait. I used my 24 cm non stick frying pan from Le Creuset, it works a charm.


In the meantime, the main dish is resting and developing flavour. Don't worry. If you used a cast iron saucepan it will not even cool down to edible levels while you are making the rotis. Else heat it a little as required.

You can dish up straight from the saucepan at the table. Two rotis per person is more than enough, there will be leftovers.
And it is accepted practice to use the rotis to wipe out your plate.

Bon appetit!

Authored by Johan Zietsman
Last updated on 2013-07-06

Stiltetyd, meditasie en olielensie-kerrie

2011-12-19 00h30

Dit was weer my kookbeurt gisteraand. Ek het alreeds vieruur begin kosmaak want ek het geweet dit gaan langer neem as normaal. Twee ure later is ek toe eers klaar en kan ons eet. Dit was beesvleisblokkies-kerrie in olielensies, bedien met rotis. Dis die rotis se voorbereiding wat so lank neem.

Beesvleis in olielensie-kerrie

Bestanddele:

1 koppie olielensies

¼ teelepel heel kojander

¼ teelepel heel komyn

4 kardamompeule, uitgedop

3 stukkies kaneelbas

4 korrels piment (allspice)

1 steranys

¼ teelepel anyssaad

½ teelepel borrie

1 eetlepel medium masala-poeier

1 teelepel knoffel, gekap

1 ui, gekap

1 eetlepel groen masala

500 gram beesvleisblokkies (goulash), in kleiner blokkies gesny

½ soetrissie, gekap

1 teelepel garum masala

sout na smaak

Roti

300 ml bruismeel of gewone koekmeel

1 eier, as jy een het, ek het nie.

sout na smaak

½ teelelpel heel komynsaad of anyssaad vir garnering

òf brooddeeg

Metode:

Bak die droë heel speserye in 'n droë pan tot die geure uitkom. Voeg dan 'n skeut olie by, vergaar verder tot die olie mooi gegeur is. Pasop vir aanbrand, dan is alles bitter en mens begin oor. Voeg die vleis by en braai tot dit begin bruin word. Verwyder die vleis en sous van die hitte en hou dit eenkant om te rus.

Voeg weer 'n skeut olie by die pan, asook die gekapte ui, soetrissie, groen masala en knoffel. Braai tot die uie deurskynened is . Voeg dan die masalapoeier en borrie by. Braai verder tot die droë poeierspeserye se geur uitkom.

Die olielensies moet vooraf in so twee koppies kookwater geweek word om uit te swel. Dit neem so 10-15 minute Voeg die geweekte olielensies by die uie in die pot en prut die sous tot die lensies begin opbreek.

Voeg dan die vleis weer by, kook deur en laat dit dan weer 'n paar minute rus. Die olielensies, ook bekend as dal, sal water absorbeer tydens die kookproses. Voeg water by soos nodig om die mengsel loperig te hou, anders kan dit aanbrand. Verwyder die pot se deksel sodra die lensie begin opbreek. Die sous sal dan indampp en verdik.

Jy kan so teelepel garum masala byvoeg vir garnering knap voor opdieneing. Dit sal die geur in die dis uitbring. Verder kan jy vars koljanderblare opkap en en bietjie by elke porsie in die bord sit. Moenie dit in die pot sit nie, koljanderblare het 'n sterk geur en kan die dis oordonder. Jy kan ook 'n bietjie saffraan aan die begin bysit. Week 'n paar stingels (2 of 3) in 'n halwe koppie kookwater. Sout die dis na smaak.

Rotis

Meng die meel en eier. Sout na smaak, so'n teelepelvol sal werk. Voeg water by die deeg soos nodig om 'n lekker brooddeeg te maak wat jy kan knie. Jy kan natuurlik liefs brooddeeg gebruik, maar op die boot raak dit nogal 'n luukse. Garneer die deeg met die komynsaad.

Verdeel die deeg in balletjies van so 30-40 mm nadat jy die deeg behoorlik geknie het. Rol die balletjies deeg dun uit en bak die rotis in 'n droë pan. Pasop vir aanbrand. Hierdie hoeveelheid is genoeg vir drie mense.

Die kerrie is genoeg vir 3-4 mense. As daar meer mense is, maak meer rotis en rek die sous deur dit effens te verdun.

Ons is nou naby die kus van Brasilië en so twee dae se seil vanaf Fortalesa, 'n groot hawestad. Ons is nou terug in redelike besige skeepsverkeer en ons wagbeurte is nie meer so rustig nie. Ons het vandag binne omtrent vier ure vier skepe gesien. Wanneer mens hulle sien op die horison is hulle waarskynlik net so meer as 'n halfuur weg van jou af, meesal minder.  'n Mens se horison aan boord die seiljag is maar naby omdat jy so naby aan die water is.

Die seevoeëls is weer terug., mens sien hulle nou gereeld. Die vlieënde visse is bietjie minder en ons het weer 'n dag geseil sonder 'n byt aan ons lyne. Dit sal nogal lekker wees om weer 'n vis te vang.

My navigasie is nog heel op standaard. Dit lyk ook asof ek die sekstant se gebruik onder die knie het. Die lesings kom nou met gemak en is nie meer so wyd verspreid dat ek lesings moet weggooi nie. Miskien is die oop weer en goed gedefinieërde horison deel van die rede. Ek was vandag nie lus om die sekstant te ontmantel nie, so ek het maar verlief geneem dat die indeksfout gaan kruip. My navigasie, na 'n oornagbeen, met die geassosieërde skattings en growwe onakkuraathede, is steeds binne tien seemyl korrek, vergeleke met die boot se GPS.

Vandag het ek vir die eerste keer na ST Helena-eiland my rekenaar uitgehaal en gebruik. Ek het 'n navigasieprogram by Renier gekry, wat oudergewoonte nie werk op Ubuntu/ linux nie. Daar is darem hoop, die helpfile dui aan wat ek van die internet af moet kry en wat ek moet doien om die program aan die werk te kry op Linux. Verder het ek 'n paar rekenaar-speletjies gespeel. En die eindresultaat is dat 'n mens breinmoeg is. Die tipe speletjie het natuurlik 'n groot invloed, maar ek sal liewer ander tydverdrywe soek ter see.

Ek het ook 'n klomp boeke vir die Kindle gekry. Dis nou vir 'n toekomstige tydverdryf. Sal maar sien of hulle goedkoop is op St Maarten, anders sal ek ene oor die internet aanskaf wanneer ek weer tuis is.

Ek sit nogal en wonder waar die lewe my heen gaan neem in die toekoms. Daar is nou 'n hele nuwe wereld wat oopgaan hier om my. En dis beduidend minder vreesaanjaend as die bedryf waaruit ek kom. Die bedryf waaruit ek kom is aan't sterwe en is besig om te kwyn, met die geassosieerde geskarrel na die oorblywende krummels van die krimpende begroting. Die bedryf waarin ek my begewe is aan die groei en dit lyk asof ek reg gerig is om 'n goeie tweede loopbaan te kan opbou in die seilvaartomgewing. Ek hoop dat Carol sal meedoen en ondersteun.. Sy gaan ook 'n besluit moet neem oor 'n tweede loopbaan, daar is nie tyd en vermoë vir aftree en niksdoen by die huis nie. Ek is nie seker of sy dit al ernstig oorweeg en oordink nie.

Verder begin die reis nou amper einde se kant toe staan. Daar is nog so knap meer as twee weke oor, dan is ons daar. Daar is natuurlik ook die stop by St Maarten, waar ons toerusting vir die boot sal oplaai. Klink my ons gaan teendaardie tyd ook nie meer aan boord kook nie, synde ons dan telkens aan wal kan eet en drink. En elke dag bad of stort. Dit gaan 'n belewenis wees!

Ons sal dan die boot skoonmaak en voorberei vir finale oorgee en aflewering. Na die reis van ses weke gaan dit aardig voel om weer permanent op vaste aarde te wee en die kamer staan stil. Ek mis natuurlik die katte ook, al hou hulle 'n mens uit die slaap. Veral so in die na-nag. En natuurlik mis ek my vrou. Dit gaan lekker wees om weer iets saam te doen. Die stap op die strand, die uiteet en so aan.

Ek reken ek sal minder Sodoku speel en meer lees. Die lees het my jare se goed gedoen hier aan boord. Dis 'n rustige soort tydverdryf en iets om jouself in te verloor. Daar is 'n persoonlike caveat vir my: ek moet miskien wegbly van vakliteratuur af, dis studie. Prediker 12 vers 12 lees: "En buitendien, my seun, wees gewaarsku; aan baie boeke maak kom geen einde nie, en baie studie is vermoeiing van die vlees." Verder, die boodskap uit “Houseboat Chronicles” van Jake McDonald, is dat mens moet aanbeweeg. Die lewe gaan aan en dis nooit 'n goeie ding om aan die verlede vas te klou nie. Jy kan nie 'n toekoms bou op herinneringe nie, dis bietjie soos die Bybel se gelykenis van 'n huis op sand bou. Die see en water spoel die sand weg oor tyd, dan stort die huis in duie. Op dieselfde manier spoel die tyd en die lewe herinneringe uit jou gedagtes en die herinneringe vervaag. Dan stort jou lewe in duie as jy dit gebou het op herinneringe. Drome is anders. Dis goed wat beelde is in jou kop. Beelde in jou kop kan mens iets mee maak. Dis goed wat nog nie bestaan nie, maar wat more of oormore kan bestaan.

Daar is 'n element van beplanning en skepping in drome. Nie almal is nagmerries nie. En die nagmerries en spoke in my kop is grootliks besweer na hierdie reis. En ek kan bou aan my drome omdat die spoke stil is. Dan is daar tyd in mens se gemoed vir sulke gedagtes. Die Bybel vereis gereelde stiltetyd, 'n tyd van oorpeinsing,en gesels met jou God. So ook ander godsdienste. Die meer oosterse vorme van gosdiens gebruik meditasie. “Transcendental meditation” is die term. Dit transendeer mens se aardse woelinge en veroorsaak dat jou ego stil word, so dit transendeer jou ego as 'n begin. Daardie stemmetjie in jou agterkop wat jou slegte moed inpraat. Hoe dit ook al sy, dis 'n manier om stilte in jou kop te kry sodat jy kan tyd hê om jou hede te geniet en jou toekoms te kan beplan. Wel, dis hoe ek daaroor voel. En dit werk vir my.

Die meditasie is goed om jou gemoed tot rus te kry, selfs sielkundiges leer jou tegnieke om te ontspan. Elk geval, dit voel reeds goed vir my dat ek aanbeweeg uit my ou lewe na 'n nuwe een. Die ontdekkingstog is opwindend en laat mens sommer opgewek voel.

Authored by Johan Zietsman
Last updated on 2013-01-23